Een blad voor je ogen

Dit is een doe-oefening, dus neem eerst een blad papier en schrijf daarop wat je verstand je allemaal vertelt als het slecht gaat. Bvb:

  • “Ik ben niets waard”,
  • “Het zal nooit lukken”,
  • “Niemand vind met tof”,
  • “Ik ben een mislukkeling”, …

Hou het blad nu heel dicht bij de ogen en lees eens wat er op staat. En met dat blad zo voor de ogen even bij volgende vraagjes stilstaan:

  • Wat zie je nu van de wereld rondom je?
  • Wat staat er allemaal in de kamer?
  • Zie je rode, blauwe groene objecten in de kamer?

Dit is fusie. Bij fusie mis je niet alleen heel veel van de wereld rondom je, maar wordt je opgeslorpt door je gedachten. Dit belet je ten volle in je leven te staan. Het is zoals een mist of een sluier die over de werkelijkheid rondom je hangt en je gevangen houd in een gecreëerde droom. De inhoud van de gedachte is hier niet belangrijk, maar wel dat ze op ons plakt, dat we er volledig mee samen vallen. De waarheid of onwaarheid van de gedachten doen er hier niet toe. Wat er wel  toe doet is dat ze je versluieren.

Leg het blad nu op je schoot en stel jezelf opnieuw de vraag wat je allemaal kan zien rondom je? Nu kan je makkelijker contact maken met de anderen en de omgeving rondom je. De gedachten zijn niet weg, ze liggen wel nog op je schoot.

Dit is defusie. Vanop een veilige afstand naar de gedachten kijken, zonder erop te fixeren. We houden ze in onze brede aandacht, naast de rest van de werkelijkheid. We gaan dus niet onze negatieve gedachten proberen vervangen door positieve gedachten. Het gevaar is dat we dan in een eindeloos gevecht terecht komen.

Naar de volgende oefening